Międzynarodowe konwencje i organizacje patentowe

 
WIPO
Światowa Organizacja Własności Intelektualnej jest jedną z 16 organizacji wyspecjalizowanych ONZ z siedzibą w Genewie. Utworzono ją w 1967 roku w celu promowania ochrony własności intelektualnej na całym świecie. Obecnie zrzesza 184 kraje. Zajmuje się koordynacją i tworzeniem regulacji dotyczących systemu ochrony własności intelektualnej, a także świadczeniem pomocy prawnej i technologicznej.
 
WTO 
 
Światowa Organizacja Handlu z siedzibą w Genewie. Została utworzona w 1995 roku w celu nadzorowania i liberalizowania reguł rządzących handlem pomiędzy państwami. Do głównych zadań WTO należy wspomaganie płynności handlu oraz nadzorowanie, aby był zgodny z prawem oraz wolny, poprzez kontrole umów handlowych, rozwiązywanie sporów, przyglądanie się narodowym politykom rozwijającym oraz pomoc krajom rozwijającym się. Obecnie WTO zrzesza 153 członków.
 
TRIPS           
 
Jest to porozumienie w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej (TRIPS) - stanowi załącznik do porozumienia w sprawie utworzenia Światowej Organizacji Handlu (WTO) podpisane w roku 1994, która przewiduje zastosowanie zasady równego traktowania w zakresie ochrony własności intelektualnej podmiotów wszystkich krajów członkowskich TRIPS, podmioty innych krajów członkowskich mają być traktowane nie mniej korzystnie niż własne podmioty.
 
Konwencja Paryska
 
Pierwszą międzynarodową umową patentową była Międzynarodowa Konwencja o Ochronie Własności Przemysłowej zatwierdzona 20 marca 1883 r. w Paryżu przez przedstawicieli 11 państw założycielskich. Polska przystąpiła do Konwencji 11 listopada 1919 r Obecnie członkami Konwencji są 173 państwa. Konwencja wprowadziła zasadę pierwszeństwa, zgodnie z postanowieniami konwencji paryskiej każdy, kto dokonał prawidłowego zgłoszeni wynalazku w jednym  z państw objętych konwencją, otrzymuje 12 miesięczne prawo pierwszeństwa, która umożliwia zgłoszenie tego samego wynalazku z tą samą datą w innym państwie Konwencji, bez obaw, że ktoś kto opublikuje wynalazek bądź naruszy prawo pierwszeństwa w inny sposób.
 
PCT   
 
Układ o Współpracy Patentowej (ang. Patent Cooperation Treaty - PCT) – zawarto w 1970 roku w celu uproszczenia procedur patentowych. Umożliwia on ubieganie się o patent w systemie opartym na jednym zgłoszeniu patentowym (zgłoszenie międzynarodowe PCT). Obecnie do układu należy 142 państwa, przy czym członkami układu mogą być jedynie państwa, które ratyfikowały Konwencję Paryską. Polska ratyfikowała układ PCT 25 grudnia 1990.
 
EPC
European Patent Convention (EPC) – konwencja podpisana w Monachium w 1973 roku na temat udzielania patentów europejskich, która ustala osobny system, według którego możliwe jest zdobycie patentu europejskiego w drodze jednej uproszczonej procedury przed Europejską Organizacją Patentową. Celem EPC jest zapewnienie łatwiejszego i tańszego uzyskania bardziej wiarygodnej ochrony wynalazków w umawiających się państwach poprzez stworzenie jednej europejskiej procedury do udzielania. Konwencja ta zapewnia zarówno tryb przyznawania patentów europejskich jak i ustala merytoryczne i formalne wymogi zdolności patentowej wynalazków.  
Porozumienie Madryckie   
Porozumienie Madryckie jest to porozumienie zawarte w1891 r. w ramach Konwencji Paryskiej, które umożliwia rejestrację znaku towarowego w państwach członkowskich Związku Madryckiego ustanowionego na mocy tego porozumienia, na bazie rejestracji krajowej znaku. Protokół do Porozumienia Madryckiego umożliwia rejestrację znaku towarowego w państwach, które go podpisały na podstawie zarówno rejestracji krajowej, jak i zgłoszenia krajowego znaku. Obecnie członkami Porozumienia Madryckiego jest 56 państw.
Protokół Madrycki
Protokół Madrycki to międzynarodowy układ, pozwalający właścicielowi znaku towarowego na jego rejestrację i uzyskanie ochrony w każdym z krajów będących stroną Protokołu poprzez dokonanie jednego, międzynarodowego zgłoszenia. Obecnie 81 państw jest stronami tego układu.